Tag Archives: Cloud Research

Het einde van de smartphone

Van de week zat ik te kijken naar de film Blade Runner. Om een of andere reden had ik deze klassieke sci-fi cyberpunk film nog nooit eerder gezien. Blade Runner is een film die draait om Harrison Ford, een speurder die een groep robots moet zien op te sporen in het bijzonder regenachtige Los Angeles van 2019. De visie op de toekomst is interessant, met robots die bijna niet van mensen zijn te onderscheiden en de nodige vliegende auto’s. Maar het meest interessant was de visie op communicatie. We zien Harrison Ford bellen in een telefooncel, waarbij het telefoontoestel is verrijkt met een videoconnectie. Waar de robots en vliegende auto’s hopeloos zijn achtergebleven bij het voorstellingsvermogen van de jaren 80, zijn we er met de smartphone ver voorbij geschoten.

De menselijke maat in digitale transformatie – deel 2

Amazon Web Services is de meest recente die vol inzet op kunstmatige intelligentie: Baas Andy Jassy heeft het zelfs over het begin van de Gouden Eeuw van machine learning en kunstmatige intelligentie. Als we terugkijken op onze eigen Gouden Eeuw, dan zien we een bijzondere tijd die ons grote avonturen, culturele hoogtepunten en vooral veel rijkdom bracht. Maar inmiddels weten we ook dat er een duistere zijde aan die periode zat. Dat moeten we in een historisch perspectief zien wordt ons verteld. Maar misschien geldt dat ook voor deze aangekondigde Gouden Eeuw van AI/ML. Hoe gaat de geschiedenis over ons oordelen?

De strijd om de multicloud

We zien in de afgelopen jaren dat ook Nederlandse bedrijven het beste proberen te maken van de multicloud wereld, waarin we toch wel zijn binnen komen struikelen. Nu we er eenmaal binnen zijn, willen we er het beste van maken. Aan de ene kant kijken we of we leveranciers kunnen consolideren. En aan de andere kant willen we niet van een enkele leverancier afhankelijk worden en passen we het type cloud en de leverancier graag aan, indien een workload daar duidelijk om vraagt. Maar we willen wel graag de volledige controle! Deze ontwikkelingen hebben een stevige impact op het leverancierslandschap in de infrastructuur cloud.

De menselijke maat in digitale transformatie

Het gaat goed met de economie. En het gaat nog beter met de IT-sector. Nu digitale transformatie op de agenda bij het bestuur staat, wordt volop geïnvesteerd in nieuwe oplossingen. Ook worden nu meer dan ooit legacy-problemen aangepakt. Dat zien we ook terug in de werkloosheidscijfers onder IT’ers. Deze zijn de laatste jaren stevig gedaald.

Verantwoord by design

Op het moment dat ik dit schrijf, wordt er wereldwijd overlegd over autonome wapensystemen. Ik vermijd even de term ‘killer robots’. Want bijvoorbeeld een afweersysteem dat autonoom een raketaanval detecteert en onschadelijk maakt, komt best sympathiek over. Vorig jaar vond deze VN-bijeenkomst voor het eerst plaats. Wat opvalt, is dat vooral landen buiten Afrika, het Midden-Oosten en Azië zich zorgen maken. Dit zijn vaak landen die zich zorgen maken om de wapenwedloop om hen hen. Landen die juist een tactische voorsprong denken te creëren, zoals de VS, of die vast zitten in een wapenwedloop, zoals Israël en Iran, zien niets in beperkingen.

Wie kun je nog vertrouwen?

Terwijl steeds meer mensen de illusie lijken te hebben dat we andere landen niet nodig hebben, weten we binnen de IT-wereld wel beter. Er zijn een heleboel bedrijven die clouddiensten aanbieden en aanprijzen als Nederlands product en dus veilig. Maar van de hardware en de software die gebruikt wordt om die dienst te bouwen, is hooguit een beperkt deel gemaakt in Nederland, of de EU zo u wil. Er is een blind vertrouwen dat de leveranciers van deze producten van goede trouw zijn. Totdat de verdachtmakingen begonnen. En ja, er is rook: veel landen zetten technologiebedrijven onder druk om achterdeuren in te bouwen, waarbij men zich vooral beroept op terreurdreiging of veiligheid in meer algemene zin. Maar waar het vuur is, welke bedrijven onder die druk bezwijken, is lastig te beoordelen.

Tijd om de touwtjes aan te trekken

In de afgelopen tien jaar is het cloudgebruik vooral via de randen van de organisatie binnengekomen. Steeds meer bedrijven hebben experimenten met de cloud de vrije hand gegeven. En dankzij een grote hoeveelheid Proof-of-Concepts heeft het cloudgebruik tot meerdere implementaties binnen vrijwel iedere organisatie geleid. De vraag is: hoe verder? Het cloudgebruik krijgt een kritische massa en wordt steeds belangrijker voor steeds meer workloads. Een bimodal of multi-speed aanpak zouden nu wel eens een grote hindernis op kunnen gaan werpen. Terug naar de basis?

The Edge. U2?

De ‘edge’. We raken er maar niet over uitgepraat. We zien aan de horizon hele mooie oplossingen opdagen op basis van slimme verbonden dingen. En al die slimme dingen worden steeds slimmer. Met behulp van complexe algoritmes kunnen ze steeds nauwkeurigere en complexere beslissingen nemen. Ze hebben steeds meer data, informatie en uiteindelijk inzicht nodig om de beloofde taken goed uit te voeren. Zo veel dat het dataslurpers en dataspuwers worden. En sommige van die dingen moeten real time nieuwe data in inzichten omzetten. Natuurlijk kom ik dan met het voorbeeld van de slimme auto waar je liever niet tegen een zandlopertje zit aan te kijken.

Digitale transformatie: doen we het echt allemaal?

Onlangs heb ik voor Cloud Community Europe – Nederland een public briefing geschreven over het belang van de cloud voor digitale transformatie. Dat betekende dat het tijd werd om het begrip digitale transformatie goed af te bakenen en vooral helder te maken waar het onderscheid zit met termen als automatisering en digitalisering. De vraag is natuurlijk hoe oud de wijn eigenlijk is en of het uitmaakt in wat voor zak deze zit. Dat klinkt allemaal wellicht banaal, maar ik zal proberen uit te leggen dat je het verschil moet weten om er op te kunnen sturen en jezelf uiteindelijk niet voor de gek te houden.

Groot is weer helemaal terug

De afgelopen jaren is de aandacht voor start-ups enorm toegenomen. In iedere sector gingen we rondkijken of er een ‘Uber’ opstond die de status quo onderuit zou schoppen. En omdat goedkoop geld de laatste jaren ruim voorhanden was, worden enorme bedragen in start-ups en scale-ups geïnvesteerd. De aandacht voor start-ups die we ook in Nederland zeer sterk zien, heeft ongetwijfeld een positief effect op innovatie, maar echte disruptie zien we maar op een enkele plek plaatsvinden.

Rommelen aan de versnellingsbak van IT

De laatste jaren stappen steeds meer organisaties over op een ‘bimodal’ of ‘multispeed’ aanpak van IT. Deze duale strategie is uit nood geboren. De oude wijze van ontwikkelen en beheren bood onvoldoende snelheid, flexibiliteit en schaalbaarheid in de digitale slag om de consument. Maar het ontbreekt de meeste bedrijven aan tijd en budget om de hele IT-organisatie op zijn kop te zetten. En dus hebben veel organisaties een knip gemaakt in de IT-organisatie, zodat de benodigde snelheid haalbaar werd voor een groep toepassingen. Door de knip is een kopgroep gecreëerd die andere ontwikkel- en beheermethoden hanteert en actief de mogelijkheden van de cloud opzoekt.

Huwelijks(on)geluk bij Outsourcing en Innovatie

Ik zie de laatste jaren steeds meer middelgrote organisaties zich bekeren tot een outsourcingmodel dat bij de meeste grote organisaties inmiddels heeft afgedaan: ze leggen al hun IT-infrastructuureieren in één mandje. Zoals gebruikelijk willen deze organisaties daar graag geld mee besparen, maar is het ook vooral een poging om een einde te maken aan een starre IT-organisatie die achter een worstelende IT-dienstverlening schuil gaat. De IT-infrastructuur is te duur geworden en is onvoldoende flexibel en innovatief om te voorzien in de wensen van een organisatie die meer inzet op digitale diensten. Maar als grote organisaties steeds minder op deze manier uitbesteden, zouden middelgrote organisaties dat dan eigenlijk wel moeten doen?